ز بس ز ديدگــــان من گهـــر روانه مي‌شود

 دل سياه سنگ هم ، پـــر از جــوانه مي‌شود

ببين ابهت مرا ، كـــه در فـــــــراق روي تو

 براي ابــــر آسمان ، غمم بهانــــه مي‌شود

نــواي اشك و آه من ، ميان جمع بي كسي

 بسي فـــراتر از غزل ، چنان ترانــــه مي‌شود

به روي لوح جان من ، نشسته طرح يـــاد تو

ببين كه با تو بــزم من چه شاعرانه مي‌شود

مخـــــواه ننگ هرزگي فتد به دامنم ، بيـــا

 كه زلف من به دست باد هرزه شانه مي‌شود

بيــــا به خلوت شبم ، كه در پناه نــــام تو
 حيات من چـــو عمــر خضر جاودانه مي‌شود